Óbilandi trú á sjálfri mér

Get ekki sagt annað en ég sé rosalega kát í dag... Hverjum lifandi manni hefði dottið það í hug að 4mánuðum eftir aðgerð væri ég farin út að hlaupa? (Hef ekki hlaupið í meira en ár) Jájájá og rúma 4km... Úr því að geta ekki staðið á fætur og þurfa ganga með göngugrind, yfir í það að hlaupa og taka hnébeygjur með 16kg ketilbjöllum... Halelúja hvað ég er sjúklega stolt og ánægð með sjálfan mig!

Sjúklega káta ég ásamt vinkonu minni
eftir útihlaupið í morgun

Stóra markmiðið mitt er/var að vera komin í það eðlilegt og gott form að ég gæti hjólað einsog vitleysingur útum allar sveitir í sumar, einsog í fyrra... En vegna frábærra framfara og endalausrar trúar á sjálfan mig núna er komið aðeins stærra markmið en það er að komast í enn betra form en ég var fyrir veikindi! Og ég er á fljúgandi siglingu! Ég ætla fara létt með þetta! Mér var gefið tækifæri á að halda áfram að lifa "eðlilegu" lífi og ég ætla að lifa því vel!

Viljinn fyrir því að ná árangri/líða vel þarf að vera rosalega mikill, þetta þarf að vera í 1.sæti hjá manni, heilsan í 1.sæti og allt annað þar á eftir... Sama hvað! Maður þarf að virkilega, virkilega vilja hlutina sem maður stefnir að, hafa óbilandi trú á sjálfum sér og vera harður við sig. Það er engin að fara gera þetta fyrir mann og maður einn tapar á því að svindla og þannig nær engin árangri! Ganga alltaf einu skrefi lengra í hverri viku! Vera extra bjartsýnn og njóta þess! Setja sér stór markmið og lítil markmið og fagna þegar maður bætir sig, gleðjast yfir minnstu framförum og virkilega leyfa sér að vera glaður og montinn með sig... Ef maður sjálfur er það ekki, þá getur maður ekki ætlast til að neinn annar sé það...

Í dag ætla ég líka að reyna bæta mataræðið en meira... Minn eðlilegi lífstíll er að borða ekkert hveiti og engin sykur... Með nokkrum undartekningum, veislur, hátíðir og þess háttar... Hinsvegar verð ég að viðurkenna að núna eftir áramótin hef ég ekki náð að halda mínum lífstíl, hef sótt óeðlilega mikið í sykur, líklega vegna orkuleysis og því sótt yfir í gerviorkuna eða ekki verið heldur nógu ströng við sjálfan mig og því notað rosalega mikið settninguna "æ ég á þetta svo skilið"! Í dag er ég nokkuð vissum að ég þurfi ekkert á þessari gerviorku að halda lengur og ég veit ekki afhverju ég ætti að eiga hana skilið heldur... Sérstaklega þar sem hún skemmir frekar fyrir helduren hitt, finnst mér ég eiga skilið að borða sykur og láta hann fara illa með mig? Nei einmitt ég hélt ekki! Í dag ætla ég að hætta þessu rugli og taka næstu 12daga með hörku, ég ætla vera ströng! Þetta eru nú bara 12dagar (til að byrja með) og það er nú ekki flókið!

*Sólveig H.