Nú í sakleysi mínu var ég að taka upp úr ferðatösku sem ég hafði farið með í ferðalag, reyndar fyrir viku síðan og ég hreinlega ekki haft mig í að taka uppúr.. En það er önnur saga! Ég tíndi þarna hverja flíkina á eftir annarri uppúr ferðatöskunni og reyndi eftir mínu fremsta megni að koma fyrir (troða) þeim í "fataskápinn" en þannig er nú reyndar mál með vexti að ég á varla fataskáp, þetta er hálfkallaður barbie skápur, hann er svo lítill, ég er þó með snagatré líka... Eh reyndar einhverra hluta vegna, sem ég skil alls ekki, er þetta bæði troðfullt af fötum og hvergi neitt einasta pláss, réttast sagt flæða fötin útúr skápnum svo hurðarnar lokast ekki lengur!! Ég er þó búin að koma hluta fata minna í annan fataskáp á heimilinu....
Ég hafði í þessu ferðalagi mínu í síðustu viku ótúlegt en satt farið á útsölurnar og náð að versla nokkrar spjarir! Ég get svo sagt ykkur það krakkar mínir að þarna stend ég og tek upp úr töskunni hvorki meira né minna en 5 nýjar skyrtur og það sem meira var að 3þeirra voru næstum allar eins!! Ég furða mig á þessu og hlæ af þessu um leið og ég held á þeim öllum, afhverju í ósköpunum keypti ég þrjár næstum eins flíkur? Hvað í ósköpunum hef ég að gera með þær allar? Ekki einsog mig hafi vantað þær allar eitthvað svakalega mikið! Tvær þeirra eru nákvæmleg eins nema bara í sitthvorum litnum (mjög nauðsynlegt) og ein er í sama lit nema bara öðru sniði! Afhverju ekki bara að kaupa alla liti sem mögulegir eru, maður er í mismunandi gír og langar að vera í mismunandi litum, einsgott að eiga nægt úrval maður minn!!
Ég stend þarna og furða mig á þessu í smá tíma... Hugsa með mér, afhverju í alvörunni ég hafi keypt þetta allt... Hvað er það sem gerist í líkamanum hjá manni þegar maður er staddur í fataverslun, hvað er það sem lætur mann "þurfa" alveg líka svona lífsnauðsynlega að kaupa, kaupa og kaupa? Ég sé þetta aldrei í búðinni, hvað þetta er í raun ruglað en svo þegar heim er komið þá hlæ ég og næstum græt yfir því hvernig ég fari að því að missa alla rökhugsun við afgreiðsluborðið! Það er þó jákvætt að ég er alls ekki á hverjum degi né í hverri viku að versla mér föt. Myndi hreinlega ekki höndla sjálfan mig í "verslunarþunglyndi" það oft!!
Börnin og eða fólkið í Afríku og annarstaðar í heiminum/landinu á varla föt... En ég, já nei ég þarf að eiga tonn af fötum! Satt að segja er ég hræðilega léinleg í því að fara í gegnum fötin mín og gefa frá mér, alltaf virðist ég búa til einhver furðuleg tilfinninga tengsl við fötin mín, þau eiga öll sína sögu og mig langar að halda þeim öllum, alltaf... Nema sokkunum mínum, mér er næstum slétt sama um þá, á reyndar enþá nokkur pör af myndasokkum sem ég átti sem barn (klikkun).
Málið er bara að það er einfaldlega svo gaman að eiga fín föt, eiga föt til skiptana, fara út í nýjum fötum, vakna á morgnanna og máta amk 4kjóla og 6mismunandi leggings/sokkabuxur við, hætta svo við að vera í kjól og fara í buxur og máta 5boli og 3peysur og 5skyrtur!!... Hætta svo við það og fara í aðrar buxur... Æ þið vitið, þetta bara gleður mann svo. Eða svona þangað til maður fattar að maður á engin föt til að fara í!!!! (ræt) Já og í þessu er herbergið/heimilið orðið þakið fötum og "fataskápurinn" komin í ruglið!
Á morgun ætla ég að fara í það að græja betri fata aðstöðu í herberginu hjá mér... Og reyna að rjúfa sterk tilfinningaleg tengsl við nokkrar flíkur og gefa frá mér, svona svo aðrir geti notið góðs af! Þó það falli nokkur tár á meðan... Ég meina, ég man ekki einu sinni hvað er aftast í fataskápnum hjá mér... En hey ég á samt pottþétt eftir að að þurfa nota þetta einhverntíman..... Eða? Nei...?
*Sólveig H.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli