Ég hugsaði með mér.. "Ég verð að koma með eitthvað svakalegt blog fyrst, einhvern sjúklega góðan pistil"... Svo hugsaði ég og hugsaði og kom mér fyrir og ætlaði að skrifa og hvað gerist, ekkert, ekkert gerist! Engin einustu orð komu, er það ekki klassískt?
Nú er ég svo vön að skrifa fyrir sjálan mig... En þegar ég fór að hugsa um að aðrir myndu lesa skrifn mín... Fór ég skyndilega í kerfi, það er ekkert það sama að skrifa fyrir sjálfan sig og skrifa fyrir aðra. Maður skrifar allt öðruvísi og meira persónulega hluti þegar maður skrifar fyrir sjálfan sig, einhvernvegin þá lætur maður bara allt flakka. Ég fór því að hugsa hvar ég ætti að draga mörkin hjá mér þegar ég skrifa hingað inn. Mig langar að vera pínu persónuleg, því persónulegt finnst mér spennandi...
Hef undafarið verið að vinna í því að taka saman læknasögu síðustu 16mánaða, þar sem ég fer yfir hvert og eitt skref og rifja upp þetta furðulega tímabil lífs míns, fer yfir rannsóknir, læknisviðbrögð og tilfinningar. Ég á flest gögn og var rosalega dugleg að punkta hjá mér allskonar atriði í þessu ferli og skrifaði sumt, skrifaði líka facebook statusa en þetta er allt á sitthvorum staðnum. Mig langar sjálfri að eiga þetta allt á einum stað og er því að púsla þessu öllu saman... Hafði hugsað mér að deila þessu jafnvel með ykkur hér þegar ég hef lokið við þetta... Hvenær sem það nú verður ;)
*Sólveig H.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli