Að fá fituna sína á heilann getur verið jafn fyndið og það er ömurlegt! Ég einsog svo margir aðrir lendi í því ástandi að fá útlit mitt á heilann, sjá fitu og ekkert nema fitu! Þetta ástand getur varað allt frá nokkrum mínótum yfir í nokkra daga, vikur eða mánuði jafnvel!
Akkúratt núna þegar ég skrifa þetta er ég í ástandinu "að sjá ekkert nema fitu". Ég sé bara fitu... Ég horfi í spegilinn oft á dag og sé fituna flæða um allt, hver er þessi feita þarna í speglinum?... Sama hversu oft ég lít í spegilinn á dag þá er alltaf feita ég þarna enþá! Ég fæ svo mikið ógeð af sjálfri mér svona, bæði að sjá mig svona og hugsa svona! Því innst inni veit ég að ég er ekki feit í merkinginni feit... Ég veit þó líka að ég er ekki grönn í merkingunni grönn... En heilinn minn sér mig alltof alltof feita þegar ég dett í ástandið.
Nú borða ég ekki hvítt hveiti né sykur... Borða semsagt frekar hollan mat og hreyfi mig nokkuð reglulega. Þrátt fyrir það þá finnst mér ég feit á meðan ástandinu stendur...
Í ástandinu fæ ég vigtina á heilan, ég stíg á hana á hverjum degi... Svekki mig og gleðst sem við á.. En tölurnar svekkja mig þó yfirleitt alltaf. Þó innst inni viti ég að þessi tala skiptir engu einasta máli (heldur einungis hvernig mér líður)... Þá líður mér feitri og grannri eftir því sem hún breytist. Þó ég hafi hreyft mig einsog brjálæðingur og viti að ég er að fá vöðva og því þyngist, þá finnst mér ég samt feit þegar á ástandinu stendur!
Meðan á ástandinu stendur þá er nákvæmlega sama hvað fólk segir... Oftast er ég þó ekki að tala um hvað mér finnst ég feit, því ég skammast mín hreinlega fyrir það... En ef ég segi eitthvað... Þá skiptir það mig engu máli að heyra "Þú ert ekki feit, þú lítur mjög vel út" því ég veit mikið betur í ástandinu og ég veit nefninlega líka að fólk myndi aldrei segja við mig "Já, ég er sammála, þú ert rosalega feit!" Plús að mér er alveg sama hvað fólki finnst, það er mér sem finnst þetta og það er það sem skiptir máli.
Ég fór í sund um daginn... Og þá var ég í ástandinu... Ég í fyrstalagi ætlaði ekki að fara því ég vissi ég væri í ástandinu og fílaði mig feita, fór þó samt.... Og allan tíman leið mér einsog flóðhesti sem hefði óvart farið í föt af mús! Það er einungis fyrir félagskvíðanámskeið sem ég lifði þessa ferð af, því einsog mér sé ekki sama hvað öðrum finnst um mig í sundi!
Það að fara og máta buxur er mín versta martröð, sérstaklega í ástandinu, enda geri ég það yfirleitt bara ekki þá... Því ég á virkilega erfitt með að finna buxur á mig svona yfirhöfuð.... Og ég verð brjáluð þegar þær passa ekki, þegar ég get ekki rent helvítis rennilásnum! Hversu feitur er maður þá!
Þegar ég sé allskonar ráð á netinu um kúra og allskonar skyndilausnir og svo framvegis fæ ég ógeð... Á hverjum einasta degi kemur eitthvað nýtt sem fólk segir að sé alveg málið, jafnvel bara eina málið! Í mínum heimi er ekkert til sem heitir megrun eða kúr eða skyndilausnir.... Einungis lífstíll.... Annaðhvort breytir maður lífstíl sínum eða maður heldur lífinu áfram.... Skyndilausnir endast ekki og gera mann ekki hamingjusaman en ef maður fer heilshugar í hlutina og breytir um lífstíl, þá er það eitthvað sem endist og gerir þig hamingjusaman... Að mínu mati.
Stundum velti ég því fyrir mér hvort sé gott að fara í þetta ástand að finnast maður feitur annarslagið eða hvort það sé slæmt.... Stundum hugsa ég að það gæti haldið mér á tánnum varðandi að halda lífstílnum... En stundum.... Er þetta langt frá því að vera sniðugt, held ég... Því það er þá sem allar þessar skyndilausnir heilla, þegar ég vil að allt gerist helst í gær!
Ég elska mig það mikið að ég leyfi mér ekki að detta í skyndiruglið... Ég kaus að breyta um lífstíl fyrir 5árum síðan og það er ein af gáfulegri ákvörðunum sem ég hef tekið! Og þó ég detti í ástandið annarslagið og kvelji sjálfan mig með niðurdrepandi hugsunarhætti um feitu mig, þá trúi ég því að það sé skárri kostur en að fara í skyndilausnirnar. Því ég veit ég yrði aldrei sátt með mig þá.
Ég cm mæli mig alltaf reglulega eða 1x í mánuði... Núna síðasta mánuð er ég búin að vera extra hörð í mataræðinu og hreyfingu og bjóst því við gríðarlegum árangri bæði á vigtinni og cm.... Þegar mælingu var lokið, var mér allri lokið, ég hafði bætt á mig 1-2cm nánast allstaðar og þyngst um 1,5kg... Mig langaði að grenja og hætta og detta í sukk, þetta virtist til einskis! En ég leyfði mér að svekkja mig á þessu í smá stund og byrjaði síðan að plana en meira prógram fyrir næsta mánuð! Í þetta skiptið varð þetta mér en meiri kvattning.
Málið er ekki neitt rosalega flókið... Ég veit það... Málið er að ég veit að ef ég borða hollan mat og hreyfi mig reglulega, líður mér vel, er ánægð með mig að standa mig vel, ég er glaðari og líkaminn verður heilbrigðari.... Ef ég borða óhollt og hreyfi mig lítið sem ekkert, líður mér illa. Ef mig langar að líða illa, þá get ég borðað eins mikið nammi og sukkað eins og ég vil alla daga og farið í slæmt líkamlegt ástand sem og ömurlegt andlegt ástand og brotið sjálfan mig algjörlega niður fyrir að geta ekki haldið mér í hollustunni og svo framvegis! Hvort vel ég? Þetta er algjörlega mitt að velja... Þetta er ekki flókið... Að sjálfsögðu heilbrigði og hollustu og að líða vel... Afþví ég á það skilið!
Það eina sem maður þarf til, til að breyta lífstíl sínum er hugafarsbreyting og 150% vilji!
Góðir hlutir gerist hægt...
*Sólveig H.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli