Ég verð stundum svo ótrúlega hissa á því hvernig heilbrigðiskerfið er hér á Akureyri. Þó eftir allt sem ég er búin að ganga í gegnum þá ætti ég nú ekki að verða neitt voðalega hissa... En það segir nú kannski þó bara hvað þetta er allt rosalega lélegt..... Eiginlega bara sorglegt! Ég gæti nú talið upp allskonar hluti á ýmsum stéttum heilbrigðisþjónustunnar... En það er þessi grunnþjónusta sem er eitthvað ekki í lagi og hefur ekki verið í einhver ár...
Í byrjun síðustu viku þá hringdi ég á Heilsugæslustöðina á Akureyri að panta mér tíma hjá heimilislækni mínum. Í þetta skiptið var ég að hugsa um að fá hann til að líta á eitt örið hjá mér eftir aðgerð sem ég fór í sem hefur gróið eitthvað furðulega og einnig skoða ofnæmi sem ég er með þar sem ég fæ kláðaofnæmisköst á hverri nóttu, svo það gerir mér lífið pínu leitt. Ég hugsaði þó "Æ ég hef ekki tíma til að fara til læknis alveg strax, þetta hlýtur að geta beðið pínu, ég er í fríi eftir 16 daga, best ég verði tímanlega og fái tíma þá!" Þegar ég nú fæ loksins samband við réttu manneskjuna sem gat gefið mér tíma, þá er allt fullt eftir 16 daga!! En í boði var tími viku síðar, semsagt eftir 23 daga.... Ég gat ekki aulað öðru uppúr mér en "Ertu ekki að djóka?" Viðbrögðin í símanum voru engin (enda líklega löngu orðnar vanar slæmum viðbrögðum) en ég endaði á að panta mér þennan læknistíma sem mér var boðið eftir 26 daga.... Frábært!
Ég er svo hneyksluð að þetta virkilega bara megi vera svona.... Í alvöru talað, má þetta vera svona? Hvernig getum við haft frítt í strætó og frí bílastæði (sem ég er mjög kát með) þegar við getum ekki haldið uppi grunnþjónustu í heilbrigðiskerfinu? Hvort er mikilvægara?
Ég veit að ástæða þessara læknisheimsókn minnar er ekki lífshættuleg og ég veit líka að ég verð ekki búin að jafna mig og get því beðið upp á það allt að gera. En núna síðustu daga jókst ofnæmi mitt og ég mynd glöð vilja komast fyrr til læknis því svefni mínum er orðið mjög raskað vegna ofnæmiskasta, en það er vitanlega ekki í boði að komast fyrr og ekki er ætlast til að ég fari í opin tíma, því ég er ekki með "bráðaerindi" og mín eina von yrði þá líklega að hringja í lækninn minn til að væla og athuga hvort hann gæti mögulega troðið mér að!
Mér er þó næstum skít sama um mig í þessu ferli, ég get alveg harkað smá af mér, ég lifi þetta vonandi af... Það sem ég er meira hugsi yfir eru blessuð börnin. Mér væri sama þótt ég þyrfti að bíða og bíða en er virkilega ekki hægt að láta börnin allavega í forgang? Það væri strax skömminni skárra!
Þetta bara er ekki hægt svona! Heilbrigðiskerfið á ekki að virka svona! Grunnþjónustan á að vera í lagi!
Sko það er bara annaðhvort þannig að fólk er orðið frískt eftir 3vikur... Eða fólk er dautt eftir 3vikur... Eða allavega orðið alvarlega veikt!
Nú spyr ég en og aftur, má þetta bara vera svona?
Akureyringar... Látum við virkilega bara bjóða okkur svona "þjónustu" endlaust? Er ekki komin tími á smá breytingar?
Það bara getur ekki verið svona flókið að bæta þetta mál...
Ég vil fá breytingu takk...
*Sólveig H.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli